Płynie czas
gdzieś wokół nas
omywa nam myśli i dłonie
w każdym z nas
wciąż sił zapas
a w piersi serce wciąż płonie
Więc idź teraz
bo jeszcze nie czas
nie bądź cienias
życie to rarytas
Choć boli kulas,
nie bądź cienias
weź w nawias
cały ten kwas
Niech czas
nie ima się nas
Przyjdzie czas
by kłaniać sie w pas
Kostusze co przyjdzie po dusze
Zniknie w nas
nasz sił zapas
i skończą się życia katusze
Wtedy w nas
obudzi się wraz
świadomość, że nic już nie muszę
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz